Pony & Ruiter November ’15: Verona & Didi

Lieve lezers,

10703936_468746003264218_1145121595687315822_n Het lange meisje met blonde haren en die grote pony, dat ben ik! Ik ben Didi Janne Gieling, zeventien jaar oud en ik woon in Duiven! Thuis woon ik met mijn vader (Geert), moeder (Kitty), hond (Pippi) en de paarden. Mijn zus is vorig jaar uit huis gegaan om te studeren. Ik ben geen echte Hummeloër en dat kan je soms merken, maar wij hebben ons altijd wel heel welkom gevoeld bij de familie Brinksma én de club!

10665138_516437171828434_4202533404233864070_nHet paardenvirus heeft mijn moeder gekregen van mijn opa, doorgegeven aan mijn zus Jade en aan haar jongste dochter. Je kunt zeggen dat het er inderdaad met de paplepel in werd gegoten, gek genoeg kwam dat er bij mij pas later uit. Tot mijn tiende of elfde heb ik namelijk fanatiek gevoetbald in de selectie. Paardrijden vond ik leuk, maar had echt geen zin in al dat gedoe. Mama waste mijn vieze voetbalkousen en af en toe een bosritje met Bliksem vond ik helemaal prima. Zo kwam ik ook mooi onder het stallen mesten uit…

Toch vond ik paardrijden stiekem veel leuker worden, had veel last van blessures met voetballen en dat is als jonge fanatieke meid niet leuk. Even heb ik op de ‘oude’ pony van Jade, Lin gereden en daarna gingen we opzoek naar een perfect passende pony voor mij.

Met een veeleisende moeder, een veeleisende coach (ook een bekende; Susan Willemsen) en een jong meisje die het gevoel vooral het belangrijkste vond, zijn we in alle uithoeken van Nederland geweest! Na zeventien ‘geweldige pony’s met gouden mondjes’ voor mijn schouder kwam ik Veertje (Verona, Flemmingh x Ferro) tegen in Wehl. En dat is welgeteld 15 minuutjes rijden…

1Mama vond het écht niks, maar ik was overtuigd. Dat gevoel heeft nog wel even aan mij geknaagd, omdat mijn moeder ondersteboven was van Jades toenmalige topper Kantje’s ToyBoy. Maar toch bedacht mam iets heel leuks om te vieren dat ik een nieuwe pony had, we gingen samen een weekend naar ‘Onder de Kastanje’ en hebben we heerlijk drie dagen in het bos gereden!
Toen bleek Veertje écht wel de juiste keuze! Misschien niet de allerbraafste pony, want af en toe is ze een échte draak. Ondanks dat voor mij de passende viervoeter….

DSCN0666Ook wij zijn helemaal vooraan begonnen. Ik heb in de beginnersfase geweldige momenten beleefd, met als ons toppunt Gelders Kampioen in de L2-dressuur cat. D/E. Dat was de kers op de taart, want ik wist dat het er inzat en al het harde werk wordt dan op zo’n moment werkelijkheid. Dat was echt heel vet!

Helaas, paardrijden zou geen sport zijn geweest als ook wij geen tegenslagen hadden meegemaakt. Dat was echt shit, want we hebben een lastig jaar gehad na dat hoogtepunt en dan voelt het alsof je van heel hoog, tien meter de diepte invalt. Gwen, Toos en het topteam van Groot-Zande, maar ook pap en mam hebben Veertje en mij geholpen om weer met de volle tweehonderd procent aan vertrouwen ‘back on track’ te komen. Na veel zweet, wat minder bloed, maar wel tranen is dat uiteindelijk gelukt. Van zo’n periode leer je veel en als combinatie zijn we er zeker sterker van geworden.

Op dit moment zijn wij lekker aan het puzzelen in het Z, want ik vind trainen namelijk veel leuker dan wedstrijd rijden! Ook ga ik af en toe met Veer het bos in, dat vinden we allebei heel ‘chill’. Iedere keer als we zijn geweest zeg ik dat we dit vaker moeten doen. Bij deze dan ook een verzoek een extra ‘bosmaatje’, want mama kan mij helaas niet bijhouden…

outdoorr gelderlandVerder word ik volgend jaar maart handelsbekwaam (18), dus denk ik dat het aankomende jaar een spannend jaar wordt. Ik zit nu in de zesde en ga volgend jaar studeren. Ik wil graag International Relations and International Organizations (internationale politicologie) gaan studeren! Dat kan in Leiden en in Groningen en hoogstwaarschijnlijk wordt het Leiden. Toen ik dit stuk aan het schrijven was, zat ik toevallig in de trein vanuit Leiden naar Duiven. Leiden is zo mooi, ligt zo centraal én lekker dichtbij Den Haag. In zo’n nieuwe stap heb ik dan ook onwijs veel zin. Graag zou ik veel plekken op de wereld willen zien met mijn eigen ogen en het staat daarom ook zeker op de planning om in het buitenland te studeren. Helaas kan mijn sport niet mee in het koffer…We zullen wel zien hoe het gaat lopen, definitieve beslissingen zijn er nog niet genomen. Dus voorlopig zijn jullie nog niet van mij af…

Op dit moment is alles wat telt de ervaringen van nu  en het genieten van de waardevolle momenten in mijn ponytijd. Ook al ga ik door, dan zal er een paard moeten komen. Ook al moet ik misschien wel een pauze van vijf jaar inlassen, ik heb het nog steeds enorm naar mijn zin in Hummelo! Normaal gesproken ben ik snel uitgekeken op iets. Maar ach, volgens mij is niemand ooit uitgekeken op paardrijden, want er kan altijd iets beter.

Als laatste wil ik iedereen die dit leest bedanken, leuk dat je even de tijd neemt! In het bijzonder wil ik iedereen van Rijvereniging Hummelo en Groot-Zande bedanken, want er zijn niet veel verenigingen die alleen maar lieve en leuke spontane mensen tellen. Dat is mij opgevallen en bijgebleven vanaf de eerste les bij Gwen…, er lopen alleen maar leuke mensen rond. Dank je wel!

Heel veel liefs en tot gauw in Hummelo,
Died & Veertje

10 reacties op "Pony & Ruiter November ’15: Verona & Didi"

  1. Susan schreef:

    Leuk, hoor…doorzettertje!

  2. Gwen brinksma schreef:

    Wat een mooi verhaal en wat een lieve woorden!!!! ?

  3. Anouschka schreef:

    Wat een ontzettende leuk, goed, eerlijk en spontaan geschreven stuk! ?

  4. Anne Marie Smeitink schreef:

    Al weer een prachtig persoonlijk verhaal.

  5. Jacqueline schreef:

    Heel mooi geschreven!! Hopelijk rijden we nog een poosje samen in de les van Toos!! Altijd leuk maar vooral hard werken 🙂

  6. Toos schreef:

    Mooi verhaal Didi als je ver weg bent in de wijde grote wereld blijf dan zo aan ons allemaal denken.

  7. Paul Rijksen schreef:

    Mooi geschreven… Wat je geeft krijg je terug dat weet je toch…..

  8. Birgit Sachtleven schreef:

    Nou Didi, een heel mooi verhaal over jouzelf met alle positieve en negatieve ervaringen in het paardenleven. Ik denk voor veel mensen wel heel herkenbaar…… Maar super dat jij het op GZ en bij de RVH het zo naar je zin hebt. Óók voor veel mensen herkenbaar ???

  9. Susan Willemsen schreef:

    Prachtig beschreven Died, respect voor wat jij en Verona (ondanks tegenslag) hebben bereikt. Wat een zoektocht was het, van Limburg naar Groningen op één dag, terwijl de pony die gelijk een glimlach op jouw gezicht toverde zo dichtbij stond. Ik kijk nog steeds met veel plezier terug op de bijzondere dingen die we samen hebben meegemaakt. En al betekent studeren (misschien) het einde van jouw ponytijd, ik weet zeker dat iemand met jouw passie en inzet gewoon straks, over een paar jaar (time flies when you’re having fun) weer op een paard te vinden is!

  10. Eric Klappers schreef:

    Mooi geschreven Didi ….
    Succes met de volgende uitdaging: Leiden!

Plaats een reactie